Dost Eli

Dost Eli
Dost Eli

Dost Eli,

Zor şartlardan geçiyoruz. Hastalık, ekonomik şartlar, şiddet, cinayet, hırsızlık, mide bulandıran, kan donduran haberler, iş stresi, yaşam mücadelesi derken hepimizin derin bir nefes almaya ihtiyacı var. Dostla içilen kahveye, konuşmaya, anlatmaya, anlaşılmaya…

Menfaatler üzerine kurulan dostluktan ziyade, seni düştüğün yerden çıkaracak, belki ışık olacak kişiler olmalı. Rahatça ağlayabildiğin, ağız dolusu gülücükler saçtığın, kızdığın ama kıyamadığın.

Hayatına yön veren, seni iyiye şekillendiren kişi olmalı. İnsan seçimlerinden ibarettir. Hayatımızın yörüngesinde yanımıza aldığımız kişilerden ibaretiz.

Dost Eli

Eş, iş, dostluk. Hayata dair her konuda izin verdiklerimizden ve seçimlerimizden sınanırız. Öyle bir dost olmalı ki, konuşmadan da neye ihtiyacının olduğunu bilmeli.

Fikir alışverişi yapabileceğin, senin mutluluğunda sırtını sıvazlayan, mutsuzluğunda el uzatan olmalı.

Bir telefon uzağında ya da bir sokak ötende. Her şeyden öte, kalpten kalbe bir bağ olmalı. Geçtiğimiz günlerde yaşça büyük bir teyzeyle sohbet ederken şöyle bir cümle kullandı;

’’ Tohumun ilk can suyuna ihtiyaç duyduğu gibi, bir dost selamına, dostla içilen kahveye o kadar ihtiyacım var ki… ‘’

Çok derin bir cümle. Anlamı ağır ve hüzünlü. Kendisini o kadar yalnız hissediyor ve konuşmaya, dinlenmesine o kadar ihtiyaç duyuyor ki… Nasıl ki tohum can suyuyla güçleniyor ise kendisinin de dostça edilen bir muhabbet ile güçlenmesini istiyor. Gerçek dostlar olsun yanınızda. Can suyunun yanı sıra, ışığıyla güçlendiren ve gücünüze güç katan kişiler diliyorum.

‘’ Bir gece habersiz bize gel
Merdivenler gıcırdamasın,
Öyle yorgunum ki hiç sorma
Sen halimden anlarsın.

Sabahlara kadar oturup konuşalım
Kimse duymasın.
Mavi bir gökyüzümüz olsun, kanatlarımız
Dokunarak uçalım. ‘’

Cahit Külebi

 

Büşra ÇELİK

18.01.2021