Beslendiler

Beslendiler
Beslendiler

Beslendiler

Emperyalizminin ve işbirlikçilerinin birazcık şiirsel tanımı.

 

Şöyle bir göz açımlık,

çıkarsan büyülenmiş uykulardan,

tepende çöreklenen,

irili ufaklı zombiler görebilirsin.

Bunlar da kim diye,

Şoklara da girebilirsin üstelik.

Gerçi ilk yağmurda dökülür foyaları.

Ama, iş işten geçmeden tanımak gerek.

Çünkü onlar,

sen doğdun doğalı,

ben doğdum doğalı,

ve bildik bileli,

bilinçsizlik uykusunda kalanlardan beslendiler.

Beslendiler

Hileler dökülür, kurgulanmış anketlerinden,

düzmece seçimlerinden,

bin yeminli sözlerinden.

Barut kokar, kan kokar, nefeslerinden.

Hiçbir zaman barışı düşürmediler,

siyasi dillerinden.

Ama bıkmadan, usanmadan,

yüzleri kızarmadan,

parçalayan dişlerle,

kavgadan kandan beslendiler.

 

Bak onların,

bir adım önceki ayak seslerine.

Onlar, kan damlayan dillerle,

Her lokmaya sulanıp,

her sofraya dadandılar.

Kan oluklu çizmelerle çiğnediler her kutsalı,

ama işlerine geldiğinde,

dinden imandan beslendiler.

 

Çok da farklı değiller aslında,

dünkü kimliklerinden.

İstekler aynı istekler, yüzler yine maskeli,

tamtamlar aynı besteli.

Bir tek, ölümler eskisinden daha bin beter.

Çünkü onlar her zaman,

daha fazla can alan, silâhlardan beslendiler.

 

Onlar, insanlığın düşleri üzerinde,

akbabalar gibi uçuşurlar.

Ama bahar getirmezler,

donmuş mevsimlerden,

Şarkı söylemezler gül dallarında.

Yaz demeden, kış demeden,

kadın, çocuk gözetmeden,

ölüm tüyleri dökerler,

gezegenin göklerinden.

Çünkü onlar oldum olası,

savunmasız bedenlerden beslendiler.

 

Ama elbet,

sürgit böyle gitmeyecek,

bu haksız hukuksuz devran.

Yankısız kalmayacak mazlumların çığlıkları.

Silinmeyecek cellâtların sabıkaları,

ne kadar çırpınırsa çırpınsın,

gündemleri bulandıran,

işbirlikçi sicil aklayıcıları.

Çünkü onlar her devirde,

yarınsız, yerel bölünmelerden beslendiler.

24 Nisan 2004

Fuat DUYMAZ – İğne Yapraklı Hüzünler – Şiir – Temmuz 2005 – Sayfa 40