Şimdi Ne Yapacağız

Şimdi Ne Yapacağız

Şimdi Ne Yapacağız

Tarih 2020 Aylardan Nisan.
Toprağın kokusu, baharın dallarda tomurcukkanması  kuş seslerine karışan yağmurlarla boy veren lale soğanları..
Dünyaya gözlerini açan yeni doğan bebekler..
Çevremizde ölüm kokan nefesler..
Aylar öncesinden başlayan bir salgınla kavrulurken, evde kal sloganları ile inzivaya çekilmek zorunda olan bizler, yalnızlık içinde azalma duygusu yaşarken;
Dünya en derin katmanlarından hava boşluğuna varıncaya kadar kendisini onarıyor,  İnsanlığın aksine, sanki bir arınma yaşar gibi yada elimizi çekmemizden mutlu ve mesutmuş gibi..
Canlanıyor doğa, değişen takvim yapraklarıyla.
Oturduğum evin, ana caddeye bakan penceresinde, bir metre mesafe kuralına uyarak  yürüyen bir kaç kişi,
arada sırada bisikletle geçenler, köpeklerini yürütenler, birbirlerini  görünce arada mesafe yaratmak  için karşı kaldırıma geçenler. Mecbur olmadıkça dışarı çıkmayanlar.
Devam eden   mecburi olduğu söylenen,  zamanı ve süresi belli olmayan yasaklar..

İnsan psikolojisi bunu ne kadar kaldırabilir?

Bireysel ev ekonomimiz buna ne kadar izin verir?
Öyle ya, hiç kimse “spor olsun” diye çalışmıyor.
Bunun aldısı, verdisi, ödemesi, harcaması, borcu, vergisi, tazminatı, kirası, ilacı, suyu, bebeği, çocuğu var.
“Evde kal” derken utanç duyacağımız bireyler, yaşamlar var.
*
Evet belki bitmek bilmeyen sorunlar içinde kavruluyor, değişen gündemlerle sinir sahibi oluyor, aklımızı zorlayan kararlarla içimiz mutsuzdu ama bize iyi gelen sosyal çevremiz ve mekanlarımız vardı.
Doğa ile buluşmalarımız vardı.
Özledik.
Arar olduk.
Düşününce hüzünlenir olduk.
*
Bugün, değişen, kurallarla hareket eden, yasaklarla karşı karşıya kalan, kendine sınırlı bir  yaşam alanı yaratıp kendi kendine umut aşılayıp, hobilerle meşgul tutmak için çaba sarfeden bireylere dönüştük.
Arayışlarımız, çabalarımız, hedeflerimiz vardı.
Virusle savrulduk.
İleriye dönük planlarımız günlük kabuslara dönüştü.
Düşündükçe, bir çok soru kafamızda cirit atıyor.
*

Nasıl iyileşeceğiz?

Kaldığımız yerden başlamak mümkün olacak mı?
Hayatımıza kaldığımız yerden aynı mesafeden sarılabilecek miyiz?
Toplumsal dengenin, bütünleşmenin bozulması ile hali  hazırda  ortaya çıkan insan davranışlarındaki kuralsızlık ve normlara geniş çapta önem vermeme durumu ile beliren Anomi yi yaşamamak için ne yapacağız?
Toplumsal ve sosyal  bir varlık olarak öğrendiklerimizle, alışkanlıklarımızla kurallar ve kültürel  normlar bütünüyle nerede duracağız yada durmalıyız?
Ahlaki değerlerine sahip olan toplumlar sevginin gücüne inanarak, üretip, büyüyüp, gelişip, saygın yaşamayı kendilerine hedef seçerken şimdi neyi kendilerine örnek alacaklar ?
Bütün bunların cevapları toplum bilimcilerde, sosyologlarda ve psikologlarda.
O yüzden, içinden geçtiğimiz  karantina günlerinde, ekranlarda bu bilimlere kendini adamış değerli bilim insanlarını görmek, onların bilgilerinden yararlanmak ve kendimizi ve çocuklarımızı  gelecek günlere hazırlayabilmemiz açısından eğitilmek ve daha gerçekçi adımlarla bilgilendirilmeye ihtiyacımız var.
 Hayatımızın en kısa zamanda normale dönmesi umuduyla,
Sağlıklı günler diliyorum.
İçTen